เรื่องของบัวตูมตอนที่ 2

เรื่องของบัวตูมตอนที่ 2
นิยายเรื่องของบัวตูมเรื่องนี้เป็นนิยายที่อิงชีวิตจริงของหญิงสาวชนบทคนหนึ่งที่ศึกษาปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยของรัฐฯ ในชนบทแห่งหนึ่งเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ชื่อของบุคคลคนหนึ่ง ๆ และของสถานที่แห่งหนึ่งเป็นชื่อสมมุติทั้งสิ้น
ทั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นได้
ทั้ง ๆ ที่ผู้เขียนมีเจตนาสะท้อนในทางที่ดี
อีกทั้งคาดหวังว่า “นิยายอิงชีวิตจริงเรื่องนี้จะช่วยให้นักศึกษาวิทยาศาสตร์คนใดคนหนึ่งในมหาวิทยาลัยต่างจังหวัดแห่งใดแห่งหนึ่งที่มีความรู้สึกท้อแท้ต่อการศึกษาจะได้มีพลังและอาจจะใช้เป็นองค์ประกอบในการตัดสินใจ”
อนึ่ง การศึกษาให้ผลที่งดงามเสมอ
โดยบางทีเราอาจจะต้องรอเวลาบ้าง
จากตอนแรกนั้นบัวตูมเดินทางไปสมัครเป็นพนักงานขายเครื่องมือวิทยาศาสตร์กับบริษัทแห่งหนึ่งที่อยู่แถวถนนราชดำเนิน กรุงเทพฯ ตามที่ลงประกาศในหนังสือพิมพ์รายวันฉบับหนึ่ง
ด้วยแววตา วาจา และท่าทางที่แสดงออกถึงความเชื่อมั่นอันเป็นผลจากสมบัติประจำของชาวชนบทคนใดคนหนึ่งและผลจากการศึกษาตามกระบวนการเรียนการสอนทางวิทยาศาสตร์
บริษัทแห่งนี้จึงตัดสินใจรับนางสาวบัวตูมเป็นพนักงานขายของบริษัททันที
ทั้งนี้ทางบริษัทได้มอบหมายให้บัวตองเริ่มทำงานในวันรุ่งขึ้น
โดยที่ทางบริษัทได้กำหนดพนักงานขายพี่เลี้ยงคนหนึ่งแก่บัวตูม
ทั้งนี้พนักงานขายพี่เลี้ยงของบัวตูมคนนี้ได้เริ่มการแนะนำแก่บัวตูมในวันนั้น
อีกทั้งได้นัดหมายบัวตูมที่บริษัทในตอนเช้าของวันเริ่มงานดังกล่าวด้วย
วันนั้นบัวตูมเดินทางกลับหอพักด้วยหัวใจที่พองโต
โดยที่บัวตูมได้งานทำแล้วนั่นเอง
ถึงแม้ว่างานที่ได้นี้อาจจะไม่ตรงตามการศึกษาได้เรียนมาโดยตรง
อีกทั้งบางคนยังคิดว่าเป็นงานที่ต่ำต้อย
แต่นั่นไม่อยู่ในความคิดของบัวตูมเลย
ตรงกันข้าม บัวตูมกลับคิดว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
อย่างน้อยตัวเองจะได้รู้จักวิธีการทำงานที่ต้องต่างไปจากการเป็นเพียงนักศึกษาในมหาวิทยาลัยที่ตัวเองเคยมีประสบการณ์มา
อีกทั้งงานที่ได้ทำนี้จะเป็นโอกาสอันดียิ่งที่บัวตูมจะได้พบปะกับบุคคลในแวดวงมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ๆ หน่วยงานราชการ และบริษัทใหญ่อื่น ๆ อย่างกว้างขวางด้วย
คืนนั้นบัวตูมนอนหลับไม่สนิทนัก
ทั้งนี้คงเป็นเพราะความกังวลและตื่นเต้นต่อการเริ่มงานในวันรุ่งขึ้นนั่นเอง
บัวตูมตื่นขึ้นแต่เช้าและพร้อมที่จะออกเดินทางไปยังบริษัทแห่งนั้นตามที่ได้นัดหมายกับพนักงานขายพี่เลี้ยงไว้เมื่อวานนี้
อนึ่ง บัวตูมตระหนักดีว่า “การตรงต่อเวลานัดหมายเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งแก่ผู้ที่จะปฏิบัติหน้าที่ใดหน้าที่หนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในฐานะพนักงานขายใหม่อย่างบัวตูมนี้จะไม่มีข้ออ้างแม้เพียงน้อยนิด”
ทั้งนี้บัวตูมยังรู้เป็นอย่างดีว่าการจราจรในเมืองกรุงนั้นค่อนข้างติดขัด
โดยเฉพาะในช่วงเวลาเร่งด่วนอย่างตอนเช้า ๆ นั้น
อ้อ เหมือนเช่นเคย คือ บัวตูมไม่ได้สนใจอาหารมื้อเช้าเลย
วันแรกของการทำงานทางบริษัทไม่ได้กำหนดให้บัวตูมแนะนำเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์โดยตรงแก่สถานที่ที่จะไปติดต่อแห่งหนึ่ง ๆ
ทั้งนี้บริษัทตระหนักดีว่า “เครื่องมือวิทยาศาสตร์ที่มีราคาแพงนั้นจะต้องตรงตามจุดประสงค์ของผู้ใช้ อีกทั้งโดยปกติหน่วยราชการหน่วยหนึ่ง ๆ ต้องตั้งงบประมาณและกำหนดสมบัติของเครื่องมือเครื่องต่าง ๆ ไว้ก่อนแล้วด้วย ดังนั้น จึงไม่ใช่ของง่ายที่จะให้พนักงานขายใหม่ไปเจรจากับผู้ใดผู้หนึ่งอย่างหวังผล โดยมักต้องได้รับการปฏิเสธและย่อมต้องเกิดความท้อแท้อย่างแน่นอน”
ดังนั้น สินค้าชิ้นแรกที่บัวตูมได้รับการมอบหมายจากบริษัทเป็นการเริ่มต้น คือ อุปกรณ์ไฟฟ้าชิ้นหนึ่งที่รู้จีกกันในนามว่า “แผ่นร้อนไฟฟ้า”
ทั้งนี้นอกจากจะใช้ได้ทั่วไปแล้ว
อุปกรณ์ไฟฟ้าชิ้นนี้ก็ยังมีราคาที่อยู่ในวิสัยที่คนทั่วไปพอรับได้ คือ ประมาณ 500 บาทในตอนนั้น
สถานที่แห่งแรก ๆ ที่บริษัทแนะนำแก่บัวตูม คือ สถานที่ราชการแห่งใดแห่งหนึ่ง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มหาวิทยาลัยแห่งใดแห่งหนึ่ง
บัวตูมจึงเลือกเดินทางไปยังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โดยที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัทนัก
อีกทั้งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของประเทศ
แน่นอนที่สุด คือ บัวตูมมีจุดมุ่งหมายที่คณะวิทยาศาสตร์
ทั้งนี้เนื่องจากบัวตูมเป็นบัณฑิตวิทยาศาสตร์คนหนึ่งจึงมีความเชื่อเป็นพื้นฐานว่าตัวเองนั้นน่าจะติดต่อกับบุคลากรในแวดวงวิทยาศาสตร์ได้อย่างเหมาะสม
บัวตูมพบกับนักงานวิทยาศาสตร์คนหนึ่ง
แต่พนักงานวิทยาศาสตร์คนนั้นไม่สนใจแผ่นร้อนไฟฟ้าที่บัวตูมแนะนำนั้น
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าบัวตูมเริ่มใจเสียบ้างเล็กน้อย
แต่ก็ได้แสดงความขอบคุณต่อพนักงานวิทยาศาสตร์คนนั้น
ในขณะเดียวกัน ได้ขอคำแนะนำอาจารย์คนใดคนหนึ่งที่บัวตูมจะสามารถติดต่อได้โดยที่อาจารย์ผู้นั้นจะเป็นผู้ที่มีเจตนาอันดี
บัวตูมรีบไปขอพบอาจารย์ผู้นั้นตามคำแนะนำของพนักงานวิทยาศาสตร์คนนี้ในทันทีด้วยความหวังว่า “น่าจะประสบความสำเร็จ”
นับว่าเป็นจังหวะที่ดีของบัวตูม ณ ตอนนั้น
ทั้งนี้อาจารย์คนดังกล่าวอยู่ในห้องทำงาน ณ ขณะนั้น
คงเป็นเพราะสื่งต่าง ๆ ที่ประจวบกันดังนี้
กล่าวคือ บุคลิก กิริยา ท่าทาง และความตั้งใจจริงของบัวตูม โดยประกอบกับเจตนาที่ดีและอุปนิสัยที่นิยมช่วยเหลือแก่ผู้อื่นเท่าที่สามารถกระทำได้ของอาจารย์คนนั้น
ดังนั้น อาจารย์คนนั้นจึงซื้ออุปกรณ์ไฟฟ้าชิ้นนั้นด้วยความเต็มใจ
ถึงแม้ว่าบัวตูมยังไม่ได้เริ่มต้นแนะนำและขายสินค้าวิทยาศาสตร์ที่ตรงตามเจตนาที่แท้จริงของบริษัท แต่การเริ่มต้นที่บัวตูมได้รับการตอบสนองเช่นนั้นย่อมก่อให้เกิดพลังอย่างยิ่ง
ณ ตอนนั้นบัวตูมเริ่มมีความเชื่อมั่นยิ่ง ๆ ขึ้น
ทั้งนี้น่าจะเป็นนิมิตหมายที่ดีต่อบัวตูมในการเผชิญชีวิตในเมืองหลวงตามลำพัง
อีกทั้งเป็นการเติมพลังเพื่อให้ก้าวหน้าต่อไปในชีวิตการงานของบัวตูม
ถ้าผู้อ่านคนใดสนใจชีวิตของบัวตูมตามที่ผู้เขียนนำเสนอเชิงชี้แนะแก่ผู้หนึ่งผู้ใดที่กำลังจะสำเร็จการศึกษาไม่ว่าจากสถานศึกษาแห่งใดแห่งหนึ่งนี้และปรารถนาอยากจะรู้ถึงอนาคตการดำเนินชีวิตของบัวตูมคนนี้
ได้โปรดแสดงความคิดเห็น
ทั้งนี้ผู้เขียนจะได้ใช้เป็นข้อมูลเสริมบางประการในการนำเสนอเรื่องต่าง ๆ ตามที่ผู้อ่านโดยรวมสนใจติดตามเป็นพิเศษ
ผู้เขียนขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วย
สมพงษ์ ใจดี
sompongsej@yahoo.com
https://genphysics.wordpress.com/
13 กุมภาพันธ์ 2554

No comments yet

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s