เศษธุลี

เศษธุลี

เอกภพส่วนนี้ที่จะกล่าว
ใคร่บอกเล่ากล่าวกันนั้นอักโข
เอกภพคำรบนี้ที่ใหญ่โต
อันอ่าโอ่โตกระไรไม่รู้กัน
เริ่มจากเราเท่านี้อย่างที่รู้
สำรวจดูสู่โลกกว้างอย่างสุขสันต์
บนท้องฟ้าครานี้ที่รู้กัน
สุริยันอันดาราพาสุขใจ
สุริยะระบบนี้ที่ใหญ่ขึ้น
ใช่ใครอื่นตื่นตากว่าสิ่งไหน
ดาวเคราะห์นั้นอันดาวหางต่างกันไป
ดาวฤกษ์ไซร้ใคร่เห็นเป็นบุญตา
กลุ่มดาวฤกษ์เบิกฟ้าเวลาค่ำ
ฉันดื่มด่ำฉ่ำใจใฝ่ฝันหา
เนบิวลาครานี้ที่ผ่านตา
ยังไขว่คว้าหาต่อเติมเพิ่มตามใจ
ทางช้างเผือกเลือกมาว่ากันต่อ
เหมือนสิ่งล่อต่อเติมเสริมสิ่งไหน
ดาราจักรอยากใคร่เห็นเป็นเช่นใด
สืบเสาะไปให้ตะลึงถึงที่เป็น
เอกภพจบตรงไหนหาใครรู้
มาคิดดูรู้ใหญ่เหลือเหนือที่เห็น
ตัวเราหรือคือธุลีชี้ประเด็น
สุดท้ายเป็นเช่นธุลีที่บั้นปลาย

มนุษย์ได้พยายามทำความเข้าใจสิ่งต่าง ๆ ในธรรมชาติมานานนับพันปี
ทุกยุคทุกสมัยดูเหมือนว่า
เราต่างเข้าใจความลี้ลับของธรรมชาติมากขึ้น ๆ อย่างต่อเนื่องอยู่เสมอ
อย่างไรก็ตาม ตราบเท่าที่เรามีความรู้มากขึ้น ๆ
ตราบนั้นดูเหมือนว่า สิ่งที่เรายังไม่รู้กลับมากขึ้น ๆ เป็นทวีคูณ
ทุกวันนี้มนุษย์ยังไม่สามารถแม้แต่จะตอบได้อย่างชัดเจนว่า
เอกภพมีรูปร่างอย่างไร
มีขนาดโตเพียงใด
มีขอบเขตอยู่ ณ ที่ใด
และสุดขอบเขตของเอกภพจะเป็นอะไร
สิ่งหนึ่งที่ต่างยอมรับกันเป็นดังนี้
ตัวของเรานี้ คือ
เศษธุลีอันน้อยนิดของเอกภพ
สมพงษ์ ใจดี
sompongsej@yahoo.com
https://genphysics.wordpress.com/
26 ธันวาคม 2553

No comments yet

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s