พ่อกับลูกชายในสมัยปัจจุบัน

พ่อกับลูกชายในสมัยปัจจุบัน
ลูกชาย พ่อวันนี้พ่อพอมีเวลาสักครู่หรือไม่ครับลูกมีอะไรที่จะปรึกษากับพ่อสักหน่อย
พ่อ วันนี้พ่อยุ่งจริง ๆ ต้องติดต่อธุระกับคนหลายคนเลย
ลูกคุยกับแม่ก่อนก็แล้วกันถ้าเป็นเรื่องทั่ว ๆ
ถ้าเกี่ยวกับวิชาฟิสิกส์ที่ลูกมีปัญหาลูกก็ควรถามอาจารย์ฟิสิกส์ที่พ่อจัดหาให้แล้วนั่นซิ
ลูกชาย โธ่ พ่อไม่สนใจลูกเลย
แม่ครับถ้าอย่างงั้นลูกคุยกับแม่ก่อนตามที่พ่อบอกนั่นก็ได้ครับ
แม่ แม่ก็ต้องรีบเช่นเดียวกัน
ถ้าช้ากว่านี้แม่เกรงว่าการจราจรจะติดมากแล้วแม่ไปไม่ทันทำงานบริการสังคมตามที่นัดกับกลุ่มเพื่อน ๆ ไว้น่ะ
เอาไว้ตอนค่ำ ๆ เมื่อแม่กลับมาบ้านก็แล้วกัน
อย่างไรก็ตาม ถ้าเป็นปัญหาเกี่ยวกับการเรียนก็ถามอาจารย์แต่ละวิชาที่พ่อและแม่จัดหาให้แล้วตามที่พ่อแนะนั่นแหละ
แม่ต้องไปล่ะ แค่นี้นะ
ลูกชาย โธ่ครับแม่ วันนี้เป็นวันเดียวที่ลูกไม่ต้องไปเรียนพิเศษนะครับ
ส่วนค่ำวันนี้ลูกมีนัดกับเพื่อน ๆ ที่จะพบกันที่บ้านของเพื่อนคนหนึ่ง
แม่ ถ้าอย่างงั้นก็เลื่อนกันไปก่อนก็แล้วกัน

เหตุการณ์ทำนองเดียวกันนี้เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า
โดยที่ลูกชายไม่มีโอกาสได้ปรึกษากับพ่อหรือแม่แม้แต่ครั้งเดียวเป็นเวลานาน นับเดือน
อ้อ แม้แต่เวลาอาหารมื้อต่าง ๆ ก็ต่างคนต่างกินกัน
โดยที่ลูกชายถ้าไม่ได้ออกนอกบ้านก็จะขลุกอยู่ในห้องของตัวเอง
ทั้งนี้ทั้งพ่อและแม่ก็ไม่รู้เลยว่า
“ลูกชายทำอะไรบ้างในห้องส่วนตัวนั้น”
นอกจากนี้ ทั้งพ่อและแม่ก็ลืมไปแล้วด้วยว่า
“ลูกชายเคยปรารภว่าต้องการปรึกษากับพ่อและแม่ของตัวเองเป็นที่สุด”

ณ วันหนึ่งลูกชายนั่งซึมเศร้าและเก็บตัวอยู่แต่ในห้องเกือบทั้งวัน
ถึงกระนั้นก็ตาม ทั้งพ่อและแม่ก็ไม่อาจล่วงรู้พฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของลูกชายของตัวเองแม้แต่น้อยนิด

ลูกชายคนเดียวของครอบครัวที่ค่อนข้างมั่งคั่งครอบครัวนี้มีปัญหาอะไรหรือ
ณ ตอนนี้ก็มีแต่ตัวของเขาเองเท่านั้นที่รู้อยู่แก่ใจ
อีกทั้งก็กำลังคิดหาทางออกอยู่ด้วตัวของเขาเอง
โดยที่เขาก็ปรึกษาเพื่อน ๆ ของเขาแทนการปรึกษาพ่อและแม่ที่ไม่มีโอกาสเลย
อย่างไรก็ตาม เขายังอยู่ในวัยที่ศึกษาเล่าเรียนอยู่เขาจะสามารถแก้ไขปัญหาของเขาให้ลุล่วงไปได้อย่างไร

ในที่สุด เขาหายไปจากบ้านได้ 3 วันแล้วโดยที่ทั้งพ่อและแม่ก็ยังไม่รู้เลย

ถ้าผู้อ่านคนใดต้องการรับรู้ว่า
“มีอะไรเกิดขึ้นกับลูกชายคนเดียวของบ้านนี้
เขาจะได้มีโอกาสปรึกษากับพ่อและแม่ของเขาหรือไม่
และเขามีทางออกอย่างไรจากการปรึกษากับพ่อและแม่ของเขาในที่สุด
หรือเขาต้องหาทางออกด้วยตัวของเขาเอง”
โปรดติดตามตอนต่อไปถ้าผู้เขียนได้มีโอกาสเรียบเรียงเรื่องนี้อีก
อย่างน้อยเรื่องนี้อิงวิชาการบ้างหรือไม่
ประการใด
สมพงษ์ ใจดี
sompongsej@yahoo.com
5 ธันวาคม 2553

No comments yet

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s