อนุมาน

อนุมาน
อนุมานการกิจนี้ที่คู่ครอง
ชายหญิงสองครองคู่อยู่สู่สม
อย่างถูกต้องทำนองครองนิยม
อย่างเหมาะสมประเพณีที่มีมา
ชายหนึ่งนั้นนั่นหรือคือผู้ใหญ่
สักเท่าไรมากกว่าหญิงสิ่งต้องหา
พอแก่ลงคงเส้นแลคงวา
ยามถึงคราชราชายยังใฝ่ปอง

ผลของการอนุมานดังที่ผู้เขียนจะกล่าวถึง ณ ที่นี้ผู้เขียนเองก็ไม่แน่ใจว่าได้รับรู้มาจากแหล่งใดหรือว่าผู้เขียนอนุมานขึ้นมาเอง
ทั้งนี้เพราะว่า ผู้เขียนเองก็ได้รับรู้และกล่าวถึงมาอย่างยาวนานแล้ว
โดยที่ไม่ได้หวังผลว่า จะมีผู้ใดมีความคิดที่คล้อยตามและปฏิบัติตามหรือไม่ อย่างไรก็ตาม ผลของการอนุมานนี้น่าจะมีประโยชน์บ้าง
ใช่ว่าจะเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์สถานเดียว

ด้วยเหตุนี้ ผู้เขียนจึงขอนำมากล่าวไว้ ณ ที่นี้อีกสักครั้งดังนี้
การอนุมานอยู่ภายใต้ข้อกำหนดที่ผู้เขียนตั้งขึ้นดังนี้
1. เป็นตัวเลขหรือความสัมพันธ์อันหนึ่งที่คนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้
2. ใช้เฉพาะกับคู่หมายปองที่เป็นชายจริงและหญิงแท้เท่านั้น
3. อายุของชายจะต้องไม่น้อยกว่าของหญิง
4. อยู่ภายใต้ประเพณีนิยมและภายใต้ของกฎหมายในระดับที่เหมาะสม
5. เกี่ยวข้องกับเพศศึกษาโดยประมาณ
6. ทั้งนี้เราจะต้องคำนึงถึงสภาพร่างกายโดยรวมของทั้งชายและหญิงที่สัมพันธ์กันและรวมทั้งความสัมพันธ์กับกาลเวลาด้วย

ผู้เขียนขอสมมติอายุของชายและหญิงคู่หนึ่ง ๆ ณ วันที่แต่งงานกันดังนี้
1. คู่ที่ 1 ชายอายุ 16 ปี ส่วนหญิงอายุ 15 ปี
2. คู่ที่ 2 ชายอายุ 18 ปี ส่วนหญิงอายุ 16 ปี
3. คู่ที่ 3 ชายอายุ 20 ปี ส่วนหญิงอายุ 17 ปี
4. คู่ที่ 4 ชายอายุ 22 ปี ส่วนหญิงอายุ 18 ปี
5. คู่ที่ 5 ชายอายุ 24 ปี ส่วนหญิงอายุ 19 ปี
6. คู่ที่ 6 ชายอายุ 26 ปี ส่วนหญิงอายุ 20 ปี
7. คู่ที่ 7 ชายอายุ 28 ปี ส่วนหญิงอายุ 21 ปี
8. คู่ที่ 8 ชายอายุ 30 ปี ส่วนหญิงอายุ 22 ปี
9. คู่ที่ 9 ชายอายุ 36 ปี ส่วนหญิงอายุ 25 ปี
10. คู่ที่ 10 ชายอายุ 40 ปี ส่วนหญิงอายุ 27 ปี
11. คู่ที่ 11 ชายอายุ 50 ปี ส่วนหญิงอายุ 32 ปี
12. คู่ที่ 12 ชายอายุ 60 ปีส่วนหญิงอายุ 37 ปี
13. คู่ที่ 13 ชายอายุ 70 ปี ส่วนหญิงอายุ 42 ปี
ผู้อ่านได้สังเกตอายุของชายและหญิงแต่ละคู่และอายุของชายมากกว่าของหญิงในแต่ละคู่ดังที่ผู้เขียนยกมาเป็นตัวอย่างนี้ผู้อ่านมีความคิดเห็นอย่างไร
อย่างไรก็ตาม การอนุมานนี้เป็นเพียงผลที่ได้จากข้อกำหนดต่าง ๆ ตามที่ผู้เขียนได้กำหนดไว้ก่อนแล้วหาได้เป็นผลเชิงบังคับแต่ประการใดไม่
นอกจากนี้ ข้อตกลงต่าง ๆ จะมีข้อยกเว้นหากว่ามีภาวะอื่น ๆ ที่เหมาะสมร่วมด้วย ผู้อ่านจึงไม่ควรจริงจังกับผลที่ได้รับนี้
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนที่ไม่อยู่ภายใต้ผลของการอนุมานนี้
ผู้เขียนอยากให้คำนึงถึงส่วนดีที่ควรศึกษาและปฏิบัติตามเท่าที่จะเป็นไปได้เป็นประการสำคัญ
ผู้เขียนจึงขอชี้แจงเพิ่มเติมเพื่อประกอบกับข้อสังเกตของผู้อ่านดังนี้
1. ผู้เขียนกำหนดอายุของหญิงไว้ต่ำสุดที่ 15 ปี โดยพิจารณาจากข้อมูลในสมัยโบราณของไทย ทั้งนี้ย่อมจะต้องคำนึงถึงข้อกำหนดทางกฎหมายในยุคสมัยหนึ่งด้วย
2. ตั้งแต่คู่ที่ 1 ถึงคู่ที่ 8 นั้นอายุของหญิงจะเพิ่มจากคู่หนึ่งไปยังอีกคู่หนึ่งถัดไปครั้งละ 1 ปีส่วนของชายจะเพิ่มขึ้นครั้งละ 2 ปี
ทั้งนี้คู่ที่ 8 ฝ่ายชายก็ควรจะจบการศึกษาระดับปริญญาเอกหรือปริญญาโทแล้ว แต่ถ้าจบการศึกษาระดับปริญญาตรีก็ควรจะทำงานจนมีฐานะในระดับหนึ่งแต่ก็อาจจะยังไม่มั่นคงนัก ส่วนฝ่ายหญิงอีกฝ่ายหนึ่งน่าจะจบปริญญาตรีพอดี
3. คู่ที่ 2 คู่หนึ่งและคู่ที่ 3 อีกคู่หนึ่งนั้นฝ่ายชายยังอยู่ในช่วงก่อนการรับใช้ชาติทางทหารเกณฑ์ ทั้งนี้ไม่ได้รวมถึงคู่ที่ 1 ซึ่งฝ่ายชายน่าจะมีอายุยังน้อย
4. คู่ที่ 4 คู่หนึ่งและคู่ที่ 5 อีกคู่หนึ่งฝ่ายชายมีอายุอยู่ในช่วงที่พ้นขากการรับใช้ชาติทางการทหาร
5. คู่ที่ 6 คู่นี้นับว่ามีความสำคัญสำหรับฝ่ายชาย
เพราะเพิ่งจะพ้นวัยเบญจเพทซึ่งคนไทยถือว่า “เป็นวัยที่จะมีการเปลี่ยนแปลง” ทั้งนี้จะดีหรือไม่นั้นก็ย่อมจะเกิดขึ้นได้
6. คู่ที่ 9 คู่นี้เป็นคู่หนึ่งซึ่งฝ่ายชายที่มีอายุ 36 ปีซึ่งมากกว่าฝ่ายหญิงที่มีอายุ 25 ปี ถึง 11 ปี ถ้าเป็นสมัยโบราญจะถือว่ามีอายุที่แตกต่างกันมาก
อย่างไรก็ตาม ในสมัยปัจจุบันนี้ดูเหมือนว่า ทั้งฝ่ายชายและฝ่ายหญิงต่างน่าจะมีความพร้อมในระดับหนึ่ง
ถึงกระนั้นก็ตาม เดี๋ยวนี้แนวโน้มที่จะเข้าทำนองคู่ที่ 10 ที่ฝ่ายชายมีอายุที่มากถึง 40 ปียิ่ง ๆ ขึ้น โดยเฉพาะคู่ที่ต้องทำงานนอกบ้านกันทั้ง 2 คน
7. คู่ที่ 13 ซึ่งเป็นคู่ตัวอย่างคู่สุดท้ายนี้ ผู้เขียนได้คำนึงถึงอายุของฝ่ายหญิงที่ไม่อยากให้สูงมากนัก เพราะว่าจะมีผลทางสรีระของผู้หญิงเองเป็นสำคัญในขณะเดียวกันคู่นี้ฝ่ายชายก็มีอายุที่มากถึง 70 ปีแล้วด้วย

หลังจากที่ผู้อ่านแต่ละคนได้อ่านข้อชี้แจงของผู้เขียนนี้แล้วจะคิดกันอย่างไรนั้น ไม่ใช่สิ่งสำคัญ เพราะว่าทุกคนมีสิทธิ์ที่พึงกระทำได้

เพื่อให้ผู้อ่านมีความเข้าใจที่ตรงกันผู้เขียนจึงจะขอกล่าวถึงหลักการอนุมานนี้ดังที่ผู้เขียนใช้คำนวณหาตัวเลขอายุของชายและหญิงคู่ต่าง ๆ ประกอบไว้ด้วยดังนี้
1. ใช้อายุของฝ่ายชายที่มีหน่วย คือ ปีเป็นหลัก
2. เอา 2 หารอายุของฝ่ายชายซึ่งกำหนดเป็นหลักตามข้อ 1.
หรือเรากล่าวอีกนัยหนึ่ง คือ ครึ่งหนึ่งของอายุของฝ่ายชาย
3. เอา 7 บวกค่าที่ได้ตามข้อ 2. นั้นก็จะเป็นอายุของฝ่ายหญิงที่มีหน่วยเป็นปี
อนึ่ง เราสามารถกล่าวอย่างกะทัดรัดได้ดังนี้
อายุเป็นปีของฝ่ายหญิงเท่ากับกึ่งหนึ่งของอายุเป็นปีของฝ่ายชายที่บวกด้วย 7
ผู้อ่านจึงควรคำนวณทดสอบอายุของคู่ต่าง ๆ ที่ผู้เขียนยกตัวอย่างไว้แล้วนั้น
นอกจากนี้ สำหรับผู้อ่านซึ่งชอบรับรู้ในลักษณะของความสัมพันธ์อันหนึ่งก็จะสามารถพิจารณาจากความสัมพันธ์อันหนึ่งดังนี้
สมมติ ชายคนหนึ่งมีอายุ M ปีหญิงคนหนึ่งซึ่งจะแต่งงานด้วยภายใต้ภาวะของการอนุมานอันนี้จะเป็น F ปีดังนี้
กล่าวคือ F = [1/2] M + [7] ปี
ถ้าชายคนหนึ่งมีอายุ 30 ปีอายุของหญิงคนหนึ่งที่จะแต่งงานด้วย คือ 22 ปี
ดังนั้น นัยว่าผู้ชายเป็นผู้ที่คิดหลักของการอนุมานอันนี้
จึงดูเหมือนว่า จะเอื้อต่อฝ่ายชายฉะนี้
อย่างไรก็ตาม กรณีนี้ผู้เขียนขอไม่ออกความเห็น

สมพงษ์ ใจดี
sompongsej@yahoo.com

http://genphysics.wordpress.com/

11 มกราคม 2554

About these ads

No comments yet

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.